" .....once I shared my knowledge and expressed myself, it became real and belonged to the world "

vrij naar het boek 'Dancing through the fire' by Robbie Warren (Otter Woman Standing)


Inzichten & Meditaties

Deze gechannelde teksten en oefeningen zijn soms een gidsende, meditatieve manier om te verstillen en tot jezelf te komen
en soms een ervaring van Els welke het delen waard is.
Ze bieden handvaten en inzichten voor afstemming op jezelf & jouw hogere dimensie. Lees en ontvang.


  



Wolf, een les in loslaten in Liefde & Vertrouwen

Wolf, een les in loslaten in Liefde & Vertrouwen

Wolf


Zaterdagmiddag, 31 mei 2014, even een boodschapje doen.
Op de terugweg fiets ik langs de kerk en zie daar 3 mensen om een vogeltje die op de grond ligt, staan. Ik hoor ze praten, het trekt mijn aandacht.
Ik fiets toch door. Maar 20 meter verder draai ik me om.
Terug naar het vogeltje, mijn hart volgend. Ik stap af en loop ernaar toe.
En vrijwel direct wordt voorzichtig, de vogel; een jonge kraai, in mijn handen gezet.
Dierenambulance, gebroken nek, uit het nest gevallen……….. ik hoor het allemaal aan.
Ik vraag Peter mijn gids, om de vogel de nodige energie te geven, heilzaam en lekker warm.
Heel gek, de kraai houdt zijn koppie zo raar, helemaal met z’n snavel tegen zijn buik. Zijn snavel wijst naar zijn hart. Kraaienhouding of wijst hij een zere plek aan? Geen idee.
We zetten de vogel toch nog maar even in het gras, boven ons cirkelen kraaien, zijn familie natuurlijk.
Ongerust.

Een lieve dame blijft als enige nabij, zo kan ik een doos halen en een blikje kattenvoer. Terwijl de kraai in het gras ligt.
“Ben zo terug”.
Snel snel naar huis, een doos vullen met gras en een handdoek mee.
Niet vergeten te pinnen om de dierenambulance eventueel een benzinevergoeding te geven. Ik hoop dat de kraai opeens opvliegt alsof er niets aan de hand is, naar zijn familie, op de plaats waar hij of zij geboren is. Maar dat gebeurt niet.
Dus vogel in de doos, hij houdt mijn vinger stevig vast met z’n kraaienpootjes, pittig type dus. Handdoek erover en lopend naar huis. Bij ons ben je veilig.

Thuis, eerst een hapje maken. Schaaltje met water, schaaltje met kattenvoer met eigeel erdoor. Advies van Peter. Bijkomen, even met rust laten.
Wanneer ik onze zoon vertel van de kraai zegt hij: “Zullen we hem Wolf noemen?”
Mooie, stoere naam. En inderdaad, goed gevonden want Wolf is inderdaad een jongetje.Het duurt niet lang of we horen Wolf roepen.
Ik praat met hem, zeg dat alles goed is en dat ik zolang het nodig is om hem zal passen. Maar dat hij een kraai is die bij zijn familie hoort te zijn.
Het is net of verstaat hij me, oogcontact – prachtige lichtblauwe ogen! – hij beweegt zijn nek wat meer.
Volgens mij niet gebroken maar gekneusd of beurs. Bij elk contact is het net of begrijpt hij precies wat ik zeg, hij houdt mijn vingers stevig vast. Is niet bang.
Onze dochter zoekt wormpjes en is verrukt dat we “een vogel hebben”. Dierenliefhebber pur sang.
We laten Wolf zoveel mogelijk met rust, hij zit veilig in de blauwe box in mijn praktijk. Omringd en verzorgd door de heerlijke Energie die daar is.
Wolf is moe, heeft zich wel volgegeten dus daar hoef ik niet over in te zitten.

De volgende ochtend wanneer ik wakker ben gelijk bij Wolf kijken. Hij zit nog in de box en ligt tegen de handdoek aan waarin ik het wekkertje van Julian heb gerold.
Wolf eet gulzig, kattenvoer, eigeel en nu ook brood in water. Heerlijk!
Wolf luistert en ik help hem voorzichtig zijn koppie omhoog te houden, dat gaat hartstikke goed. Maar bij elk hard geluid, hup gaat zijn koppie weer in de snavel-richting- hart-houding.
“Doe je koppie omhoog! Dan zie je meer, je kan ‘t” en verdomd, Wolf doet zijn koppie omhoog.
Het is heerlijk weer buiten en dus laat ik Wolf buiten rondhippen. Binnen no-time heeft Wolf zijn kraaienfamilie in de gaten die al boven onze tuin cirkelen. Wolf krast en roept. Zou hij kunnen vliegen? Hij blijft maar op de grond....... af en toe spreidt hij zijn vleugels maar vliegen ho maar!
Ik zeg tegen Wolf dat wanneer hij naar zijn familie wil, hij kan gaan, daar is waar hij hoort. Maar ook dat hij bij ons welkom is wanneer hij dat nodig heeft.

Maandagochtend.
Wolf is alive & kicking en druk in contact met zijn familie. Fladdert af en toe op de tuinstoel. Ik voel dat het zo goed gaat met Wolf dat hij bijna toe is om terug naar zijn familie te gaan. En dat raakt me diep, waarom?

’s Middags is het zover. Wolf kan op eigen kracht.
Ik geef hem de Energie van Liefde & Licht mee om hem te beschermen en kracht te geven. Mijn gidsen begeleiden Wolf naar zijn familie. Ga maar Wolf, je kunt het! Ik zal je missen en kom nog eens terug! Ik mediteer voor Wolf en vraag maar weer bescherming voor hem. Loslaten.
Na een 1ste uitstapje in de tuin van de buren – heb ik hem toch maar weer weggehaald en terug in onze tuin gezet- verlaat hij de tuin.
Opeens is hij weg. Losgelaten.
Maar ik blijf me afvragen of het goed gaat, of hij veilig is.
Vraag maar weer bescherming en begeleiding voor hem. Het laat me niet los.
Ik ben vreselijk verdrietig, tranen met tuiten. Wat raakt me zo diep? Wat is dat gevoel? Het gemis, Wolf die op mijn voet gaat zitten, steeds bij me in de buurt rondscharrelt.
Ben ik egoistisch, wil ik Wolf bij me houden?
Onze dochter ziet me huilen en schrikt, ik leg haar uit waarom ik huil en zegt: “dat heb ik nu ook altijd met dieren”.
We gaan Soosh, onze labrador, uitlaten. Het veld in. Manlief loopt voorop en zegt: “Ik hoor Wolf” hij roept Wolf en floeps……….daar komt Wolf naar beneden dwarrelen en landt vlak voor mijn voeten.
Ik ben zo blij! Wolf gaat op mijn schouder zitten en samen laten we Soosh uit. We lopen naar huis en Wolf gaat mee.
Weer thuis.
Ik ben blij maar het is dubbel. Wolf hoort bij zijn familie.
Maar het gevoel wat me zo diep raakt blijft.

Ik besluit te mediteren, en ineens weet ik het!
Wolf heeft een diepe verbinding met Flow!!!!
Flow is onze hond die we begin februari hebben moeten laten inslapen omdat ze opeens Soosh aanviel. Erg traumatisch en onverwacht voor ons gezin.
Maar we hadden geen keus, we hebben haar in liefde moeten laten gaan.
Zo vreselijk moeilijk, verdriet, vrede maar toch ook schuldgevoel en gevoel van falen, wat deden we verkeerd?
Flow was een hond, gevonden op een vuilnisbelt in Tsjechie. Mishandeld en honger geleden. Geen vertrouwen in mensen. Altijd alert en gespannen. Gefocussed op eten, af en toe snauwen en heel af en toe een vechtpartij met Soosh. Dat ging altijd om eten. Dus een hond met gebruiksaanwijzing, maar ook heel erg lief. Tot het die maandagochtend opeens helemaal misging, zonder aanwijsbare aanleiding.

Ik vraag Ebelion, mijn Hoger Zelf, om uitleg, en kreeg deze:
“Wolf is bij je gekomen zodat je kan leren om los te laten in liefde.
Wolf is de reïncarnatie van Flow.
Flow kan niet verder omdat je haar nog vasthoudt, je hebt haar niet losgelaten in liefde. Dat komt door je verdriet en schuldgevoel. Dat is niet nodig. Het gaat goed met Flow.
Ze is in Liefde & Licht verbonden met jou en je gezin, maar heeft het nodig om verder te kunnen.
Doordat je Wolf in liefde hebt opgevangen en begeleid het, heb je hem vertrouwen in de mensen gegeven. Hiermee heb je Flow dit vertrouwen teruggegeven.
Dit heeft Flow’s angst en wantrouwen in de mens geheeld.
Flow is de gids van Wolf en zal samen met Moyra en Peter voor Wolf zorgen.
En Els, een kraai is jouw Krachtdier.”

En de boodschap die al eerder mocht ontvangen:
“Dieren zijn Lichtwerkers. Mediteren met dieren is enorm helend voor de mensheid.
Door een dier in nood te helpen vergroot je je kennis en kracht.
Met liefde voor dieren vergroot je je verbondenheid met Al Wat Is, het Universum, het Eenheidsbewustzijn. De onuitputtelijke Bron van Liefde, Licht en Kennis”

Wat een kado voor mij! Wat een les!
En wat vond ik het moeilijk om los te laten in liefde, echt los te laten in liefde! Ik liet Wolf los in angst en wantrouwen ( “gaat het goed, ben je veilig, waar ben je?”).
Daarom kwam hij terug, niet omdat Wolf mij nodig had, maar omdat ik Wolf nodig had om te leren los te laten in Liefde en Vertrouwen.
En Flow te kunnen laten gaan in Liefde & Vrede. Vrede met mijzelf, geen schuldgevoel of falen maar liefde.
“Het is zoals het is”.
Daarom! Wanneer Wolf met zijn koppie naar beneden zat zei ik: “Doe je koppie omhoog, je kan het!” En hoeps: koppie omhoog. Wat een bijzondere vogel! Pracht en kracht. Vanaf nu kijk ik anders naar kraaien!
Ik vroeg Wolf: “Ga vliegen, je kunt het, laat maar zien!” Waar hij eerst nog wat voorzichtig heen en weer fladderde vloog hij opeens van de ene kant van de tuin naar de andere, ongelofelijk!

Woensdagavond 4 juni is Wolf weggevlogen. Dankjewel Flow en Wolf, ga in liefde, licht & vrede. Tot ziens!
Nb. Als afscheidskado heeft Flow ons een puppie aangewezen, een Mechelse herder geboren op 27 april, Koningsdag. Eind juni kwam hij bij ons wonen.
Sterker nog: het bleken er 2, Meo en Symba. Broer en zus. Yin & Yang, Liefde & Licht.

Maar dat is weer een ander verhaal en een andere les…………………

Wat is het leven, en daarna, MOOI.

van Els
juni 2014